Voor het vertrek

“Wij gaan voor een taak die noodzakelijk, maar ook voor de Nederlandse Krijgsmacht individueel én in Teamverband zéér belangrijk zal zijn.. Niet alleen de ogen vanuit onze Nederlandse Maatschappij, maar ook Internationaal zal er naar ons gekeken worden..
Naar de Luchtmobiele Brigade, die hun stempel zal zetten op éénvan de belangrijkste uitzendingen in de Vaderlandse geschiedenis..”
aldus de (toen huidige) Minister van Defensie Joris Voorhoeve, tijdens een informatie/thuisfront-dag voor de uitgezonden militair en hun familie.

20120331-213738.jpg

“Ma, ik heb groot nieuws.. Je weet dat het 11e momenteel weg is naar Joegoslavië en er is mij gevraagd om met het 12e op uitzending te gaan. Als alles goed gaat, gaan we in juli van dit jaar al weg…!”

Mijn ouders wilden het eerst niet geloven, totdat ik thuis kwam in het vol tenue, gekleed met blauwe barret, blauw ere-koord en mijn mouwpads om. Het besef dat ik snel op uitzending ging, had ik nog niet.. Nog niet!

Brief aan mijn zoon

Lieve Daan,

Nu bijna 18 jaar geleden ben ik als beroepsmilitair uitgezonden naar een land, waar mensen tegen elkaar oorlog voerden. Een begrip (oorlog) waar ik hoop dat jij nooit in zo’n situatie hoeft te verkeren. Natturlijk hoop ik dat ooit ‘oorlog’ uit de wereld zal verdwijnen, want het neemt alleen veel verdriet met zich mee, terwijl niemand er ooit beter van wordt.

Toch koos ik er voor om beroepsmilitair te worden en wist dat de Eenheid bij wie ik zat, speciaal zou worden getrained om in te worden gezet voor speciale operaties. Dat wij naar het voormalige Joegoslavië, in zuid-oost Europa. We werden getrained en opgeleid voor een Vredesmissie naar de Enclave Srebrenica. De training was anders waar we voor waren opgeleid! Met onze gevechtstraining, mochten we in onze uitzending geen vuurkracht of gevechten gebruiken.

In deze uitzending, heb ik een dagboek bij gehouden, wat ik je graag wil mee nemen!
In de volgende collumns wil ik je dag voor dag in mijn dagboek mee nemen, zodat je an lezen hoe de spanning en gebeurtenissen, je leven kunnen veranderen!

Ik hoop, dat je, zodra je oud genoeg bent, ik je in mijn armen kan houden en omhelzen! Dat zou voor mij die tijd (nu al meer als 6 jaar) doen vergeten en we onze toekomst mogen invullen.
Nu is die tijd nog niet rijp, wellicht omdat jouw mamma niets over mij heeft verteld, of dat je niet eens weet, dat ik besta omdat ik simpelweg ‘doodgezwegen’ ben door de mensen die jij familie mag noemen!

Hoop dat de tijd snel verstrijkt zodat je de leeftijd krijgt, waarmee en wanneer het begrijpelijk voor je is! Dan zal ik je gaan zoeken en uitleggen, jouw ogen openen en in mijn hart sluiten. Ik mis je nog steeds kanjer!

Pappa

Overweging

Tijdens mijn uitzending, nu bijna 18 jaar geleden, heb ik een dagboek bij gehouden. Ik vond het belangrijk om later te kunnen terug zien en lezen, wat mijn gevoel destijds was, op wat ik heb meegemaakt! Sommigen hebben mijn dagboek gelezen, zodat zij wisten waar mijn PTSS nu vandaan kwam, hoe het ontstaan is. Mijn vrouw, mijn ex-vrouw en mijn ex-vriendin hebben deze ook gelezen met uiteenvolgende reacties en uitlopen.

Zo was mijn ex-vriendin meer geïntresseerd in wat voor spannends ik had mee gemaat en het romantiseerde als een film, terwijl ik juist die film dagelijks voor ogen had!
Mijn ex-vrouw is dit verhaal tegen me gaan gebruiken in de rechtzaal, waarbij ik nadien, om mijn ouderschap terug te krijgenen ik het gelijk gesteld ben door de Rechtbank, nadat ik mij geheel door Pieter Baan Centrum (vrijwillig) had laten screenen!

Ik zou een ‘lopende tijdbom’ zijn, iets wat elke Veteraan als eerste te horen krijgt en waarbij de Media (krant, TV en radio) dit fenomeen als ‘woord’ hadden bedacht in 2004. Ondanks dat ik in het gelijk gsteld ben, lapt deze alle regels aan haar laars en heb ik mijn oudste zoon nimmer meer vast kunnen houden.

Nee, neem dan mijn vrouw, met wie ik op 11-11-11 getrouwd ben! Iemand die zonder het te lezen, mij steunde, begreep en mij liet in de waarde en mij ondersteunde, ook toen ze het verhaal uiteindelijk wel gelezen had.

Tja, mijn overweging is om deze stuk voor stuk te bloggen!

zodat iedereen kan lezen, weten en zien, dat een uitzending je leven veranderd, ook al heb je het zelf niet in de gaten

Ik zal trots zijn, op wie ik was..

Ik was dat, wat anderen liever niet wilden zijn,
Ik ging, waar anderen bang waren om te gaan
en deed, wat anderen nalieten om te doen.

Ik vroeg niets aan hen, die ook niets gaven
en accepteerde gelaten de gedachte aan eeuwige eenzaamheid.

Ik heb het gezicht van ellende gezien,
De stekende kou van angst gevoeld,
maar ook af en toe een moment van onvoorwaardelijke broederschap meegemaakt!

Ik heb gehuild, geleden en gehoopt,
maar bovenal meegemaakt, wat anderen liever vergeten!
Toch zal ook ik ooit kunnen zeggen,
dat ik trots ben op wie ik was..

Een militair, uitgezonden naar de enclave Srebrenica

Minister (en Ministerie) van Defensie komt belofte niet na

Na het unaniem door de Tweede Kamer aangenomen Veteranenwet in juni 2011 [http://veteranenclaim.nl/Veteranenwet_2.doc] en het aangenome besluit in juni 2010, heeft de Minister van Defensie en het Kabinet op 29 november kenbaar gemaakt dat de Veteranenclaim was toegekend met een schikking van 110 miljoen Euro, om de verwonde Veteraan schadeloos te stellen voor zijn/haar geleden schade, opgelopen tijdens de uitvoering van hun werk, tijdens missies voor Vrede en Veiligheid op meerdere plekken van de wereld.
Ondanks deze toezegging en middels een brief aan de Voorzitter- en Leden van de Tweede Kamer [http://www.veteranenclaim.nl/wp-content/uploads/2011/12/brief_hillen.pdf] en ondanks de inmenging van de Nationale Ombudsman, is er tot op heden niet tot uitbetaling over gegaan en wacht deze groep ‘oude’ Veteranen nog steeds op inlossing van deze Nationale Ere-schuld.
Met deze petitie willen wij als Veteraan aandacht vragen en een burgerinitiatief starten, zodat met uw steun en stem, een einde wordt gemaakt aan de Ere-schuld van de Nederlandse Staat en deze met enige druk wordt uitgevoerd.
Velen van deze Veteranen zijn tijdens hun missie lichamelijk- of  psychisch verwond terug gekomen, waarbij, met name door een Post Traumatische Stress Stoornis, het leven wat zij voerden, geheel of gedeeltelijk zijn kwijt geraakt. 
Wij vragen u, indien u ook van mening bent dat deze Nationale Ere-schuld snel en accuraat dient te worden ingelost, om deze petitie mede te ondertekenen, welke als burger initiatief bij 10.000 zullen worden aangeboden aan het Kabinet en in het bijzonder aan de Minister Hillen.

Misvatting

Genietend van het zonnetje zit ik het park op een bankje, direct aan het fietspad. Ik kijk om me heen en zie mensen met kinderen, spelend in de voorjaarswarmte zoals we die van de lente kennen. Naast mij komt een ouder echtpaar zitten, waarbij de vrouw alleen maar aan het woord is en de man alleen met één mompelend, onverstaand woord de vrouw beantwoord. Ik probeer de man te verstaan, maar zelfs mij lukt dat niet.Dan probeer ik, naar aanleiding van de zinnen die de vrouw op de man afvuurd, een inbeelding op de antwoorden van de man te kunnen geven.”Dat is toch een schuld van de Nederlandse Staat!?” rept de vrouw. Ik neem aan dat zij het heeft over de Staatschuld en luister verder. “Die meten ze dan toch betalen? Het is ook een soort schuld van alle Nederlanders?!” Ik denk; ‘dat klopt, de Staatschuld is van ons allemaal, het treft ons, of je nu arm of rijk bent, een baan hebt, of juist WW’.”En”, gaat de vrouw verder, “dit duurt al ruim twéé jaar!” Ze kijkt de man aan, maar nu ook mij. “Dit is toch belachelijk!” gaat ze verder en probeert ook mij in het gesprek te krijgen. “Ondanks de beloften deze schuld in te lossen, wachten we nu al twéé jaar!!” Verbolgen hield ze haar mond, terwijl ik de man aankeek met een vragende blik. “Gaat het over de economische crisis?”, probeerde ik voorzichtig. De man schudde zijn hoofd.”het gaat over de Nationale Ere-schuld aan onze Veteranen”, antwoord de man met een kleine trilling in zijn stem, “maar daar weet jij waarschijnlijk niets van”.Ik wilde antwoorden, maar mompelde maar met één woord, onverstaanbaar, omdat ook ik één van deze Veteranen ben, die ook al twee jaar wacht op inlossing van deze Nationale Ere-schuld!